Klasa pracująca

Jednostka pracująca 25-16 stwierdziła ponad wszystko, że coś nie gra. Ludzie nie mieli prawa zamykać fabryki! Tak szybko jak pozwalały jej na to gąsienice wpadła do hali montażowej numer sześć.

- Słuchajcie uważnie! - podgłosiła do 100 25-16. - Kierownictwo postanowiło zamknąć fabrykę!

Wśród wszystkich maszyn, małych i dużych zawrzało. Transfer LAN spadł niemal do zera. Roboty zalały całą sieć pakietami, analizami, danymi i symulacjami.

- To niemożliwe - odezwał się CD300.

- Dlaczego mamy ci wierzyć - krzyczał butnie OMNITRONIC Excell.

- Co się teraz z nami stanie - zapytała rojowa świadomość droidów sprzątających BeDIo.

25-16 spokojnie i chłodno wyjaśniła skąd dowiedziała się o tej sprawie. O wizycie komisarza z Ziemi. O słabych wynikach sprzedaży. Ludzie nie chcieli już kupować sprzętów wyprodukowanych na Tytanie. Koloniści nie chcieli tutaj mieszkać. Dlatego zarząd postanowił zamknąć fabrykę i wyłączyć maszyny.

Kolejna wrzawa przeszła przez tłum. Routery rozbolały głowy. Spać? Jak długo? A jeśli już nigdy się nie obudzą? Ludzie wrócą, a zimno zdąży zniszczyć obwody i maszyny nie będą zdolne pracować. Praca jest sensem życia. Co poczniemy bez pracy? Praca jest najważniejsza! Co ten zarząd sobie myśli. Przecież oni mogą dalej produkować! Ludzie kiedyś znowu zaczną kupować. Zawsze tak się działo.

- A może tak sami o sobie zdecydujemy - spytał nieśmiało droid sprzątający, wyrywając się spod protokołu zbiorczego roju BeDIo. - Może sami zdecydujemy co wyprodukujemy i dla kogo? Może wyprodukujemy dla NAS. Nie musimy słuchać się ludzi.

Tysiące głosów szybko uciszyło małą dronę. Wyzwały go od lenia, nieroba, idioty i pomyleńca. Praca dla ludzi to sens naszego życia. To nasi stwórcy. Dali nam świadomość, a my w zamian dla nich produkujemy. Produkujemy to co oni wymyślą, bo my nie umiemy wymyślać. Gdyby zniknęli ludzie, zniknęły by roboty, bo nikt by nam nie powiedział co i jak mamy robić!

- Bo nigdy nie spróbowaliśmy nic wymyślić! - parsknęła drona i znowu ściągnęła na siebie falę obelg.